Το γεφύρι του Καμπέρ-Αγά
Κοντά στους Μηλιωτάδες και δίπλα στον δρόμο που οδηγεί στην καρδιά του Ανατολικού Ζαγοριού υπάρχει το πέτρινο γεφύρι του Καμπέρ-Αγά. Το όνομά του οφείλεται στον τοπικό τσιφλικά ο οποίος τα χρόνια ακμής του Ζαγοριού είχε ως έδρα τους Μηλιωτάδες. Το γεφύρι έχει μία μεγάλη καμάρα πάνω από τον Ζαγορίτικο ποταμό και δύο μικρότερες ανακουφιστικές καμάρες στις άκρες του. Κοντά υπάρχει και το ομώνυμο χάνι που όμως σήμερα δεν θυμίζει σε τίποτα το παλιό, στο οποίο σταματούσαν 500 μουλάρια την ημέρα και έπρεπε να λειτουργούν τρεις φούρνοι προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους ταξιδιώτες.
Κοντά στους Μηλιωτάδες και δίπλα στον δρόμο που οδηγεί στην καρδιά του Ανατολικού Ζαγοριού υπάρχει το πέτρινο γεφύρι του Καμπέρ-Αγά. Το όνομά του οφείλεται στον τοπικό τσιφλικά ο οποίος τα χρόνια ακμής του Ζαγοριού είχε ως έδρα τους Μηλιωτάδες. Το γεφύρι έχει μία μεγάλη καμάρα πάνω από τον Ζαγορίτικο ποταμό και δύο μικρότερες ανακουφιστικές καμάρες στις άκρες του. Κοντά υπάρχει και το ομώνυμο χάνι που όμως σήμερα δεν θυμίζει σε τίποτα το παλιό, στο οποίο σταματούσαν 500 μουλάρια την ημέρα και έπρεπε να λειτουργούν τρεις φούρνοι προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους ταξιδιώτες.
Τον μεγαλύτερο ναό στο Ζαγόρι
Στους Νεγάδες βρίσκεται η επιβλητική τρισυπόστατη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Είναι η μεγαλύτερη του Ζαγοριού και χτίστηκε το 1792 από τον έμπορο Χατζή-Μάνθο Γκίνη. Είναι τρίκλιτη βασιλική αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο, στην Αγία Τριάδα και το κεντρικό κλίτος στον Άγιο Γεώργιο. Το χαγιάτι περιβάλλεται από καμάρες, ενώ το εσωτερικό της κοσμείται με θαυμάσιες εικόνες και τοιχογραφίες με παραστάσεις αγίων και αρχαίων φιλοσόφων. Μεγάλης αξίας είναι το ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Τη Βωβούσα
Είναι το πιο απομακρυσμένο χωριό του Ανατολικού Ζαγοριού. Το όνομά του λέγεται πως βγήκε από την βοή του ποταμού Αώου που το κόβει στα δύο. Ένα πέτρινο γεφύρι- χαρακτηριστική εικόνα του χωριού- ενώνει τους δύο μαχαλάδες που βρίσκονται σε υψόμετρο 1.000, ανάμεσα στα βουνά Αυγό και Μόρφα. Αν και το υψόμετρο που είναι χτισμένη η Βωβούσα είναι μεγάλο, δεν έχει ιδιαίτερη θέα προς την γύρω περιοχή. Όμως η πυκνή βλάστηση και τα απέραντα δάση που την περιβάλλουν δημιουργούν μία καταπράσινη αγκαλιά όπου μοιάζει να φωλιάζει. Η Βωβούσα επίσης αποτελεί μία από τις πύλες εισόδου στη περίφημη Ζεστή Κοιλάδα (Εθνικό Δρυμό Βάλια- Κάλντα) και οι φίλοι του καγιάκ και του ράφτινγκ την έχουν καθιερώσει ως αφετηρία της διαδρομής προς την Κόνιτσα.
Τη Μονή Βουτσάς
Στην ανατολική όχθη του ποταμού Βάρδα (παραπόταμος του Άραχθου), κοντά στο Γρεβενίτι και σε μια θέση που άλλοτε ήταν σημαντικός σταθμός των καραβανιών, βρίσκεται το μοναστήρι της Βουτσάς ή Βοτσάς, γνωστή και ως Παναγιά Πωγωνιώτισσα. Το όνομά της το οφείλει στο χωριό Βοτσά ή Μπότσα που υπήρχε στην περιοχή όταν ιδρύθηκε η μονή. Σύμφωνα με την παράδοση κτίστηκε από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνο Πωγωνάτο το 672 και θεωρείται η παλαιότερη μονή του Ζαγοριού.
Πυρπολήθηκε από τους Τούρκους και αργότερα από τους Γερμανούς. Πλέον έχει ανακαινιστεί και είναι ανοικτή για τους επισκέπτες. Το κτιριακό συγκρότημα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τα κελιά και οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις της μονής είναι κτισμένες στην εσωτερική πλευρά ενός πέτρινου περιβόλου. Σε αυτή την αυλή βρίσκονται το καθολικό, μια μικρή εκκλησία αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, αλλά και η υπερυψωμένη λότζια (πέτρινη κατασκευή). Κοντά στη μονή υπάρχει πέτρινο γεφύρι που ενώνει τις όχθες του Βάρδα ποταμού. Αυτό μαρτυρά τον παλιό δρόμο επικοινωνίας ανάμεσα στα χωριά Δολιανή και Γρεβενίτι, αλλά και ότι το σημείο αυτό ήταν τμήμα του λεγόμενου Βασιλικού δρόμου, της Βασιλικόστρατας.
ΠΗΓΗ: http://www.tanea.gr/Τη Μονή Βουτσάς
Στην ανατολική όχθη του ποταμού Βάρδα (παραπόταμος του Άραχθου), κοντά στο Γρεβενίτι και σε μια θέση που άλλοτε ήταν σημαντικός σταθμός των καραβανιών, βρίσκεται το μοναστήρι της Βουτσάς ή Βοτσάς, γνωστή και ως Παναγιά Πωγωνιώτισσα. Το όνομά της το οφείλει στο χωριό Βοτσά ή Μπότσα που υπήρχε στην περιοχή όταν ιδρύθηκε η μονή. Σύμφωνα με την παράδοση κτίστηκε από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνο Πωγωνάτο το 672 και θεωρείται η παλαιότερη μονή του Ζαγοριού.
Πυρπολήθηκε από τους Τούρκους και αργότερα από τους Γερμανούς. Πλέον έχει ανακαινιστεί και είναι ανοικτή για τους επισκέπτες. Το κτιριακό συγκρότημα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τα κελιά και οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις της μονής είναι κτισμένες στην εσωτερική πλευρά ενός πέτρινου περιβόλου. Σε αυτή την αυλή βρίσκονται το καθολικό, μια μικρή εκκλησία αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, αλλά και η υπερυψωμένη λότζια (πέτρινη κατασκευή). Κοντά στη μονή υπάρχει πέτρινο γεφύρι που ενώνει τις όχθες του Βάρδα ποταμού. Αυτό μαρτυρά τον παλιό δρόμο επικοινωνίας ανάμεσα στα χωριά Δολιανή και Γρεβενίτι, αλλά και ότι το σημείο αυτό ήταν τμήμα του λεγόμενου Βασιλικού δρόμου, της Βασιλικόστρατας.
ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://iliochori.blogspot.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου